Simone leidt een zorgorganisatie in een wijk waar alles tegelijk lijkt te knellen. Ze werkt keihard, is loyaal en betrokken. Maar ze is ook moe. Ze blust brandjes en houdt het systeem draaiende. “Is dit nog leiderschap?” vroeg ze zich laatst af. Het is een terechte vraag. En een moedige.

Leidinggevenden raken op. Teams zijn uitgeput. Systemen piepen en kraken onder de druk van personeelstekort, maatschappelijke onrust, politiek gezwalk complexe besluitvorming en technologische versnelling. En wat doen we? We vergaderen harder, sturen strakker, controleren meer. We proberen orde te scheppen in een wereld die fundamenteel onzeker is.

De vraag is: waarom blijven we dit herhalen?